ear-problem_660

Οι εμβοές των ώτων είναι κάτι που απασχολεί όλο και περισσότερα άτομα την σήμερον ημέρα. Παρατηρούνται σε όλες τις ηλικίες και τα αίτια είναι ποικίλα. Στην τρίτη ηλικία επικρατούν περισσότερο αίτια παθο-φυσιολογικά, όπως η καταστροφή των αισθητηρίων κυττάρων του ακουστικού νεύρου ή η συλλογή υγρού πίσω από το τύμπανο. Σε νεαρή ηλικία όμως έχουμε μεγαλύτερη ποικιλία καταστάσεων και αιτιών που μπορούν να οδηγήσουν στον ενοχλητικό αυτό θόρυβο στα αυτιά. Ένας σημαντικός παράγοντας είναι η έκθεση σε δυνατούς ήχους. Πολλές φορές όταν ο έφηβος ή ο φοιτητής εκτίθεται επανειλημμένα στη δυνατή μουσική, ξενυχτάει σε χώρους όπου η ένταση της μουσικής δεν επιτρέπει την ομαλή επικοινωνία με τους άλλους, την επόμενη μέρα βρίσκει τον εαυτό του με «παράσιτα» στα αυτιά, μικροενοχλήσεις ή ακόμη και έντονη δυσφορία.

Τι γίνεται όμως σε ψυχολογικό επίπεδο? Μπορεί το στρες να συσχετιστεί με την μείωση της ακοής και την αλλοίωση στην ποιότητα της λήψης ηχητικών σημάτων?

Σύμφωνα με έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας(2012), το 92% των ασθενειών οφείλονται στο στρες. Με αυτά τα στατιστικά, είναι αδιανόητο να μην αναλύσουμε τον ψυχολογικό παράγοντα και τον ρόλο του στην εμφάνιση των εμβοών. Ο Φρόυντ είχε μιλήσει για τον ψυχολογικό μηχανισμό της απώθησης:

 Όταν ένα γεγονός παραείναι τραυματικό για ένα άτομο, το απωθεί στο υποσυνείδητο, το ξεχνά και δεν το ανακαλεί για να μη προκαλέσει πόνο στον εαυτό του.

Το φαινόμενο αυτό σχετίζεται με πολλές αισθητηριακές διαταραχές. Πολύ έντονα εκφράζεται και στην παιδική μυωπία. Όταν ένα παιδί γίνεται μάρτυρας ενός βίαιου γεγονότος, ή μιας δυσβάσταχτης (συναισθηματικά) κατάστασης, σε κάποιες περιπτώσεις παρατηρούμε την απότομη πτώση της όρασης χωρίς να υπάρχει γενετική προδιάθεση.

Και βέβαια, όλοι οι άνθρωποι έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με το αισθητηριακό τους σύστημα. Κάποιοι είναι “οπτικοί” τύποι, ενώ άλλοι είναι “ακουστικοί”. Αυτό σημαίνει πως το ένα κανάλι πρόσληψης πληροφοριών είναι πιο ευαίσθητο και προτιμότερο από το άλλο. Οι οπτικοί τύποι λοιπόν, μετά από μια δυσάρεστη εμπειρία είναι πολύ πιο πιθανό να αποκτήσουν μυωπία. Είναι μια κραυγή της ψυχής που φωνάζει “δεν θέλω να βλέπω άλλο”. Ενώ οι ακουστικοί τύποι είναι πολύ πιθανόν να αποκτήσουν μια έκπτωση στην ποιότητα της πρόσληψης ήχων και να αποκτήσουν εμβοές.

Όταν κανείς ζει με εμβοές, το πρώτο πράγμα που πρέπει να ρωτήσει τον εαυτό του είναι το εξής:

Τι δεν ήθελα να ακούσω σε κάποια φάση της ζωής μου? Ποια κατάσταση ή ποια εμπειρία με έκανε να απαρνηθώ την ικανότητα να έχω άριστη ποιότητα ακοής?

Ψάχνοντας λοιπόν μέσα μας, είναι πιθανόν να βρούμε ψυχο-συναισθηματικά μπλοκαρίσματα που συμβάλλουν στην διατήρηση μιας χρόνιας κατάστασης που επιβαρύνει την ακοή.

Κι εδώ είναι που έρχεται μια ολιστική θεραπευτική προσέγγιση της Φυσιορρύθμισης. Πρωτίστως, εξισορροπώντας τον άξονα ΠΝΕΙ (Ψύχο-Νεύρο-Ένδοκρινο-Ανοσοποιητικό άξονα), καταφέρνουμε να εξισορροπήσουμε ψύχο-συναισθηματικά τον θεραπευόμενο. Με ειδικά σκευάσματα που επιδρούν ευεργετικά πάνω στο νευρικό σύστημα, ενεργοποιείται η διαδικασία της αυτο-ίασης και της μείωσης της αντίστασης στην αλλαγή. Αυτό συνεπάγεται μια τεράστια αλλαγή στον τρόπο που ο οργανισμός αντιδρά στους εξωτερικούς παράγοντες στρες και τον τρόπο με τον οποίο τα συστήματα του οργανισμού συνεργάζονται μεταξύ τους. Εξισορροπώντας την λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος με στοχευμένα σκευάσματα Φυσιορρύθμισης, πετυχαίνουμε την βέλτιστη λειτουργικότητα και την αναζωογόνηση του οργανισμού. Το ενδιαφέρον εδώ είναι πως μετά την διακοπή της λήψης των σκευασμάτων, η βελτιωμένη κατάσταση μονιμοποιείται και πλέον δεν υπαναχωρεί.

Να τονιστεί πως τα ποικίλα σκευάσματα της Φυσιορρύθμισης έχουν το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα όταν προτείνονται εξατομικευμένα από τον ειδικευόμενο στην Φυσιορρύθμιση θεραπευτή ή γιατρό, καθώς ο κάθε θεραπευόμενος έχει τις δικές του ανάγκες σε σωματικό και ψύχο-συναισθηματικό επίπεδο. Αυτό είναι που κάνει την Φυσιορρύθμιση τόσο αποτελεσματική, η ιδιαίτερα εξατομικευμένη προσέγγιση της κάθε περίπτωσης και ο μοναδικός συνδυασμός που ταιριάζει στον κάθε θεραπευόμενο.

(άρθρο της Έλενας Σεράνοβα, απoφοιτου του Τομέα ψυχολογίας, του τμήματος ΦΠΨ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με ειδικότητα στην Νευροθεραπεία, την Κβαντική Ιατρική και την Κβαντική Βιο-ανάδραση στην Βουδαπέστη (The Quantum Academies, Budapest, Hungary).

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Physioregulation

O IPHA (International Physioregulation Association) είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο. Δείτε περισσότερα.

Κοινωνικα Δικτυα: